Venezuela: lurrikaren ostean, sare komunitarioa berreraikitzea
Lurrikaren ostean Venezuela berreraikitzea kalte materialak konpontzetik askoz harago doa. Urteak daramatzagu krisi sozial eta ekonomikoa jasaten herrialde honetan, eta larrialdiak larriagotu egin ditu biztanleria bereziki zaurgarriaren zauriak Eguneroko bizitza berreskuratzeak behar premiazkoenei erantzutea eskatzen du, baina baita min kolektiboa sendatzea eta lotura komunitarioak berrosatzea ere.
Horrela azaltzen du Alfredo Infante SJk, Venezuelako Probintzialak, Bilboko gure egoitzara egindako bisita batean izandako elkarrizketan.
“Venezuelan denok gaude zaurituta. Gure minak batu egiten ditugu, baina gure mina sendatzeko indar bihurtzen dugu” dio, komunitateek sufrimendua elkartasun eta itxaropen bihurtzeko duten gaitasuna balioan jarriz.
Pertsonak sendatu eta komunitateak berreraiki
Larrialdiaren ondorengo erronka nagusietako bat kaltetutako pertsonei laguntza psikosoziala ematea da. Galerek eta ziurgabetasunak entzuteko eta arreta jartzeko espazioak behar dituzte, dolua lantzen eta konfiantza berreskuratzen laguntzeko.
“Subjekturik gabe ez dago ehunik. Subjektua eraiki nahi dugun tapizaren funtsezko haria bezalakoa da”, dio Infantek. Berreraikitzea, beraz, pertsonetatik hasi behar da, eta larrialdian berez sortu ziren laguntza-sareak indartu behar dira, sare komunitario antolatu eta iraunkor bihurtzeko. Etxeetako ekonomia suspertzea ere funtsezkoa da familien autonomia berreskuratzeko.
Alde egin hezkuntzaren aldetik
Lurrikarek oinarrizko zerbitzuen (osasuna, edateko ura eta elektrizitatea) narriadura handia pairatzen ari zen gizartea kolpatu dute. Zenbait gunetan, egunean zortzi orduz izaten dira mozketa elektrikoak, 35 eta 40 gradu arteko tenperaturekin.
Hezkuntzak ere egoera kritiko bati egiten dio aurre ; probintzialaren arabera, “hezkuntza-deslave” bat da egoera hori, irakaskuntzaren eta irakasleen bizi-baldintzen hondatzeak markatua. Eskolak berreskuratzea funtsezkoa da, ez bakarrik ikaskuntza bermatzeko, baita haur eta nerabeei gizarte-hausturak sendatzen lagunduko duten espazio seguruak, errutinak eta bizikidetza-aukerak eskaintzeko ere.
Zailtasun horiei emigrazioaren eragina gehitu behar zaie: 18 eta 50 urte bitarteko zortzi milioi pertsona inguruk utzi dute herrialdea, Infantek partekatutako zifren arabera. Produkzio-adinean dagoen biztanleriaren galera horrek ekonomia eta zaintzarako familia-sareak ahultzen ditu, eta haurren eta adinekoen zaurgarritasuna areagotzen du
Errealitate horren aurrean, Elizaren, gizarte zibilaren eta nazioarteko lankidetzaren erantzuna funtsezko laguntza da. Javier Sarea eta Claver Sarea bezalako sareek larrialdiko erantzunak artikulatzen lagundu dute, lankidetzatik eta tokian tokiko prozesuekiko errespetutik.
Urriaren 14tik 16ra Nurembergen (Alemania) bildu zen Xavier sarea, besteak beste, uztailean Venezuelan izandako lurrikarak izandako erantzuna aztertzeko.
Testuinguru horretan, Alboanek gertutasunean, elkartasunean eta komunitateen gaitasunen onarpenean oinarritutako lankidetzaren alde egiten du. Infantek laburbiltzen duen bezala: “Bizitzak salbatzen dituen ekarpena da Alboanen ekarpena, baina bizitzak salbatzeaz gain, bizitza amesten jartzen duena”.
