Ospitalitate bideak
Urolako bide berdeak Ospitalitate Bideen edizio berri bat hartu zuen joan den urriaren 25ean, Loiolako Plataforma Apostolikoaren ekimena, harrerarekin, elkartasunarekin eta gizarte inklusiboago eta justuagoak eraikitzearekin konprometitutako pertsonak bildu zituena.
Bidea egitea eskubideak aldarrikatzeko, elkartasuna adierazteko eta komunitatea eraikitzeko modu bat ere izan daiteke. Izpiritu horrekin, pasa den igandean, urriaren 25ean, Ospitalitate Bideen edizio berri bat egin zen, Loiolako Plataforma Apostolikoak antolatuta. Aizpurutxo eta Loiola arteko ibilbidea, Urolako bide berdean barrena, migratzaile eta errefuxiatuei laguntzeko keinu kolektibo bihurtu zen egun hartan.
Ekimenak esanahi berezia hartu zuen gorroto diskurtsoen aurrerapenak eta migrazio politiken gogortzeak markatutako testuinguruan. Errealitate horren aurrean, parte-hartzaileek harrerarekin, abegikortasunarekin eta giza eskubideen defentsarekin duten konpromisoa adierazi nahi izan zuten, pertsona guztien duintasuna aitortzeko eta errespetatzeko gai diren gizarteak aldarrikatuz, haien jatorria edo egoera administratiboa edozein dela ere.
Hamar kilometro inguruko ibilbidea egin ostean, 13:30ean Loiolako Santutegiko plazan egin zen Isiltasun Zirkulua izan zen eguneko une nagusietako bat. Memoria, salaketa eta hausnarketa partekaturako gune bat, beren etxeak uztera behartuta dauden milioika pertsonek pairatzen dituzten bidegabekeriei aurpegia eta ahotsa jartzeko.
Isiltasuna, gogoratzeko eta salatzeko
Isiltasun Zirkuluan irakurritako testuak gogorarazi zuen derrigorrezko lekualdatzeen giza dimentsioa: 120 milioi pertsona inguru desplazatuta daude munduan, eta horien erdia emakumeak eta neskak dira. Migrazio ibilbideetan galdutako bizitzetan ere jarri zuen fokua. Testuan jasotako datuen arabera, 2.484 pertsona hil edo desagertu ziren urte horretan Mediterraneoan eta mendebaldeko Atlantikoan.
«Isiltasunean bereziki presente egiten dira gizateriaren zauriak. Isiltasunean sumatzen dugu gizatasunik batere ez zaigula arrotz», zioen testuak, gelditzeko, hainbeste pertsonaren sufrimendua gogoratzeko eta bizitza duin eta seguru baten bila dabiltzanen itxaropena bizirik mantentzeko gonbitea eginez.
Ospitalitate Bideei zentzua ematen dieten hainbat konpromiso berritzeko ere balio izan zuen topaketak: senidetasun-betebeharra praktikatzea, eskubideak izateko eskubidea bermatzea, haur eta nerabe migratzaileentzako harrera-guneak ziurtatzea, genero-justizia sustatzea, gizarte- eta ingurumen-justiziaren ikuspegiak txertatzea eta mundu osoko abegi-sareak eraikitzea.
Ospitalitatea komunitatean eraikitzen da
Egunak bazkari partekatu batekin eta musika, dantza eta jolas arratsalde batekin jarraitu zuen, topaketa eta elkarbizitza giroan. Izan ere, abegikortasuna ez datza soilik bidegabekeriak salatzean, baizik eta baita pertsonek elkar ezagutu, partekatu eta aitortu ahal izateko espazioak sortzean ere.
Ospitalitate Bideak berriro gogorarazi zuen harrera erantzukizun kolektiboa dela eta gizarte bidezkoagoak eta inklusiboagoak eraikitzeak konpromisoa, hurbiltasuna eta ekintza partekatua eskatzen dituela. Urrats bakoitzak balio du pertsona guztien duintasuna eta eskubideak defendatzeko.
